അമ്മത്തെങ്ങ്

തലതെല്ലും കുനിക്കാതെ

താങ്ങൊട്ടും തേടാതെ

എന്റെ ആകാശത്തെ തൊടുന്ന ഒരു പെണ്‍തെങ്ങ്

പറമ്പിലുണ്ട്

വീടിന്റെ വടക്ക്.

ചിന്തയിലേക്ക്  ഓലവീശി നില്‍പ്പാണ്.

നെടുനിശ്വാസത്തിന്റെ ഒറ്റത്തടി.

ഈ തെങ്ങെനിക്കെന്തുതന്നു?

ഓലപ്പന്തും പീപ്പിയും ഓടിക്കളിച്ച മേച്ചില്‍ക്കാലങ്ങള്‍,

കുരുത്തോലക്കിളിയും ഓലപ്പാമ്പും കൂട്ടുകൂടിവിരിയിച്ച വിസ്മയകഥകള്‍

മച്ചിങ്ങവണ്ടിയിലേറ്റി വലിച്ച ജീവിതഭാരങ്ങള്‍,

നാക്കിന്‍ശുചികൂട്ടുമീര്‍ക്കില്‍ പാളിയനുഗ്രഹിച്ച

അഴുക്കുപുരളാത്ത വാക്കുകള്‍ ,

സന്ധ്യാനാമംചൊല്ലി നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം

ദൈവങ്ങളെ പേടിപ്പിച്ചോടിച്ച് പടിക്കലെത്തുമരൂപഭയങ്ങളെ

വീശിപ്പായിക്കും ഓലച്ചൂട്ടിന്‍ തങ്കക്കതിരുകള്‍.

ഇനിയുമുണ്ട് ബാലപാഠങ്ങള്‍.

കിണര്‍ത്തണുപ്പു ചോരാതെ കോരും

പാളത്തൊട്ടിയുടെയരികുകള്‍ മടക്കിക്കോര്‍ക്കാന്‍

തെറ്റും തെറിയും നാറും പല്ലിടകുത്താന്‍

പൂക്കളുടെ നിറവും മണവും

പറങ്കിമാങ്ങകളും കറയും ചമര്‍പ്പും

കാട്ടു ചെടികളുടെ മുത്തുപവിഴങ്ങളും കൊരുക്കാന്‍

വറ്റും വറുതിയും കോരും പ്ലാവിലകുമ്പിളു കോര്‍ക്കാന്‍ 
പിന്നെ,കുത്തി നോവിക്കാനും പഠിപ്പിച്ച ഈര്‍ക്കില്‍മൂര്‍ച്ചകള്‍.

ചിരട്ടയില്‍ ചുട്ട മണ്ണപ്പം നിവേദിച്ചിട്ടും ദേവകള്‍ കോപിച്ചത്

മുക്കണ്ണുപൊട്ടി ഗംഗ ചോര്‍ന്നൊലിച്ചു അടുപ്പു കെട്ടത്.

അമ്മയാണാദ്യം പറഞ്ഞു തന്നത്

ചകിരി പിരിച്ചാണ് കയറുണ്ടാക്കുന്നതെന്ന്.

കഴുത്തില്‍ കുരുങ്ങി പശുക്കിടാവ് പിടഞ്ഞുതുറിച്ചപ്പോള്‍

മാത്രമേ അതിന്റെ അര്‍ഥം കണ്ടുളളൂ

ശ്വാസം മുട്ടിയതെനിക്കാണന്ന്.

പിന്നെ കയറുകട്ടിലില്‍ പുതപ്പിച്ചു കിടത്തിയ

അമ്മയുടെ കഴുത്തില്‍ അതേ ഓര്‍മയുടെ പാടുകള്‍ .

ശ്വാസം മുട്ടിയതെനിക്കാണെന്നും.

പ്രണയത്തിന്റെ ഇളനീരും സൗഹൃദത്തിന്റെ മധുരക്കള്ളും

എനിക്കാരും തന്നില്ല.

കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെളളത്തിലെ

അഴുകിയ തൊണ്ടുപോലെ യൗവ്വനം.

എണ്ണ വറ്റിയകണ്ണുകള്‍ ദീപസ്മരണകളോര്‍ത്തെടുക്കുന്ന പോലെ

പാളയില്‍ കിടത്തിക്കുളിപ്പിച്ച നൈര്‍മല്യഭാവങ്ങള്‍

ഓടയില്‍ കിടന്നരിക്കുന്ന പോലെ

നോവുകളുടെ ആരുകള്‍ .

വലതുകാല്‍ വെച്ച് നിറദീപം പിടിച്ചാരും

കയറാത്ത ഈ കൂര ഇനി ആര്‍ക്കു വേണം?

അമ്മയുടെ കുഴിമാടത്തിനു മുകളില്‍ ഞാന്‍ നട്ട ഈ തെങ്ങിനെ

പച്ചമണ്ണിന്റെ ഹാജര്‍ബുക്കില്‍ നിന്നും വെട്ടിയേക്കൂ..

നാവറുക്കപ്പെട്ട വീട്

ആരുമില്ലേ ഇവിടെ ?

കതകു തുറന്നകത്തു കയറി

കണ്ണിലേക്കുന്നം വെക്കുന്ന

ഇരുട്ടു കുലച്ച സൂചികള്‍.

കാഴ്ച കത്തിത്തീര്‍ന്ന വീട്.

എന്തോ തടഞ്ഞോ?

ശവപ്പെട്ടിയിലെ തണുത്ത കിടത്തം പോലെ

ശാന്തം രണ്ടുപേര്‍,

അഗ്നിപര്‍വതത്തിന്റെ നിദ്ര.

ഒരു മുറിയില്‍ രണ്ടു കട്ടിലുകള്‍

ഇടയിലെ പര്‍വതം

ലോഹദ്രവത്തില്‍ മുങ്ങിക്കരിഞ്ഞ

വീടാണിത്.

അടുക്കളയില്‍ കത്തുന്നുണ്ട്

കല്ലും തെറിയും
പാറ്റാതെയും പെറുക്കാതെയും

അരിയ്കാതെയയും കഴുകാതെയും

അടുപ്പത്തിട്ട അത്താഴം.

ഇലയിട്ടത് ഉണ്ണാനല്ല

കിടത്താനാണ്.

കിടപ്പറയില്‍ കുഴിവെട്ടിയ വീടാണിത്.

അക്ഷമയുടെ ശബ്ദം പടികടന്നെത്തി നോക്കുന്നു

പുറത്ത് കാറ് കാത്തു കിടക്കുന്നു

തീമഴ അകത്തും.

മേല്‍ക്കൂര ചോര്‍ന്നവതരിച്ച്

തലയിണ ചവിട്ടിനനച്ച്

പ്രളയക്കോലം തുളളുന്നു

നാവറുക്കപ്പെട്ട വീടാണിത്.

വാക്കുകളുടെ റീത്ത് വെക്കേണ്ട

ബലി

...........
കൈ കൊട്ടി വിളിച്ചിട്ടും
മമ്മീം ഡാഡീം മരക്കൊമ്പിലിരുന്നതേയുളളൂ
പൂജാരിച്ചത് ആംഗലേയത്തിലല്ലത്രേ!
തന്ത്രി മലയാളത്തിനു ബലിയിട്ടു
കിളിപ്പാട്ട് ചിറകടിച്ചിറങ്ങി
നാരായമുനക്കൊക്കില്‍
വെന്തചോറ് നൊന്തുചിതറി
അന്ന് നിലാവ്
ഇന്ന് അമാവാസി.

കറുത്ത ബാഡ്ജുളള മഴ

മഴയുടെ പ്രവേശനോത്സവം

പുതുമണ്ണില്‍ തുളളിക്കളി
ഇലകളില്‍ താളപ്പെരുമ

പുത്തന്‍ കുടകളില്‍ നിന്നും

പുഴയൊഴുക്കിലേക്ക്

കളിവള്ളങ്ങള്‍ .

രണ്ടാം ദിനവും 

സ്കൂളിലേതു പോലെ.

ആദിത്യനെ പുതപ്പിച്ചു കിടത്തും

അമ്പിളി ഹാജര്‍ പറയാനില്ല..

പുരകവിഞ്ഞ് പുരം കവിഞ്ഞ്

നായയുടെ ഓരിക്കും മുകളിലൂടെ...

പുഴയുടെ പാഠം ഇങ്ങനെയാണ്

മഴയ്ക കറുത്ത ബാഡ്ജ് കുത്തി

അവധി കൊടുക്കുക.

മറന്നുവോ ഈ മഹാ ബലി?

ഇരുളിന്റെ പാളത്തില്‍
ഫെബ്രുവരി  ചൂളം വിളിച്ചു
ചുരിദാറിട്ട കമ്പാര്‍ട്ട് മെന്റ്
ചുവന്നവള  കിലുക്കി

കണ്ണുകളില്‍ കനകത്താലിയുമായി
മാരനൊരുവാന്‍  നാളെയുദിക്കും
രാഗമാലിക കുഴല്‍ വിളിക്കും
സ്വപ്നകൂട്ടിലേക്കോ  യാത്ര ?

പാതാളത്തില്‍ നിന്നും  ഒരാള്‍
വള്ളത്തോള്‍ നഗറില്‍ പടം പൊഴിച്ചു .
സാഹിത്യമഞ്ജരിയുടെ ഏഴാം ഭാഗം
രക്തം ചീന്തി നിലവിളിച്ചു.

ഒളിച്ചു കളിച്ച സിഗ്നല്‍ വെളിച്ചം 
അഴികളിലൂടെ  ഒറ്റക്കൈ നീട്ടി 
"സീസന്‍ ടിക്കറ്റുകാരീ,
നിന്റെ സീസന്‍ നോക്കട്ടെ  "

"ഈ ശരീരം 
ഇവളുടെ ശരീരം 
ഇളം ശരീരം ... "

കരിങ്കല്ലിനു കാമദാഹം
ഒലിച്ചിറങ്ങിയ രുധിരകുങ്കുമം .

കന്യാചോരത്തിര!
കണ്ടവര്‍ കണ്ണ് തപ്പി 
"എവിടെയോ മറന്നു 
എവിടെയോ മറന്നു . "
വെളിച്ചവും പരിതപിച്ചു .
പെണ്ണുടയുംപോള്‍ കണ്ണ് അടയ്ക്കുക 
ഉയിര് കീറുമ്പോള്‍ കാതടയ്ക്കുക 
സ്വാര്‍ത്ഥം ചങ്ങല വലിച്ചില്ല
ആര്‍ത്തിവണ്ടി വേഗം കൂട്ടി

മണ്ണില്‍ ഉടഞ്ഞു വീണ
മഴവില്ലിന്റെ കുപ്പിച്ചില്ലുമുനകളില്‍
മലയാളത്തിന്റെ മാനം.

ഒരു കന്നിപ്പെണ്ണ് ചോദിക്കുന്നു
മറന്നുവോ ഈ മഹാ ബലി ?

2.

ഒപ്പമുറങ്ങുന്ന  സഖാവിന്റെ കണ്ണുകള്‍ നോക്കി കിടന്നു 

കൃഷ്ണമണികള്‍ വെട്ടി വെട്ടി നീങ്ങുന്നു 

സ്വപ്നത്തിന്റെ ചെങ്കതിരുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ .

ചുണ്ടുകള്‍ മുറുകുകയും അയയുകയും
മന്ദഹസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു 

പുതു ലോകത്തിലേക്കുള്ള നിദ്രാടനം !

ആ പുരികങ്ങള്‍ ചുളിഞ്ഞു 
പിന്നെ നിലാചന്ദ്രനെ  പോലെ കരുണ പെയ്തു ..

ശ്വാസം അല്‍പനേരം അടക്കി ശ്രദ്ധ മുറുക്കി  

ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരത്തിനും ഇടയില്‍ എവിടെയോ  ഒരു നിലവിളി ?

ഇല്ല.... ഉറക്കത്തിലും നിശ്വാസം .
വേദനയുടെ പാഠങ്ങള്‍ സംഘഗാനത്തിന്റെ  കൊടി  ഉയര്‍ത്തി 

ഇന്ന് ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ കണ്ണുകള്‍ കണ്ടു
മിഴികളില്‍ നിന്നും ചെങ്കതിരുകള്‍ കൊത്തിയെടുക്കുന്ന
കൊടുവാള്‍ തലപ്പിനോടും ആര്‍ദ്രത.
 "സഖാവേ" എന്ന്  തിരിച്ചറിഞ്ഞ മുറിവ്

ചേര്‍ത്തരിഞ്ഞ ചുണ്ടുകളില്‍ നിന്ദിതരുടെയും പീഡിതരുടെയും
ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനി നൊന്തു 

വിണ്ടു കീറിയ പാടങ്ങള്‍ തുന്നിക്കെട്ടിയ കവിളില്‍
കടം വീടാത്ത ഒരു മുത്തം ചോദിക്കുന്നു  

സെമിത്തേരി പൂരിതമാണ് 

അറ്റ് പോയ ചൂണ്ടുവിരലുകള്‍  കൊണ്ട് 

നാടിന്റെ നട്ടെല്ലാണ് നാവെന്നു 

ഒരു കുട്ടി വിളിച്ചു പറയുന്നു 



മണ്ണില്‍ ഉടഞ്ഞു വീണ
മഴവില്ലിന്റെ കുപ്പിച്ചില്ലുമുനകളില്‍
മലയാളത്തിന്റെ മാനം.

ചുവന്ന മണ്ണ് ചോദിക്കുന്നു
മറന്നുവോ ഈ മഹാ ബലി ?

പത്തായം

സായാഹ്നം നൃത്തം വെച്ച  പാടത്തിന്റെ വരമ്പില്‍
കൊയ്ത്തു കൂട്ടിയ നിലാവിന്റെ കറ്റകളില്‍ നിന്നും
ഉതിര്‍ന്നു വീഴുന്ന കതിരുകള്‍ പോലെ
ഭൂഹൃദയം തേടുന്ന വാക്കുകള്‍ ഇവിടെ   .


ഇരുളിലേക്ക് വെളിച്ചത്തിന്റെ രഥപാത കണ്ടു 
പൊന്‍തളികയില്‍  പുന്നെല്ലുമണം ചിരിക്കുന്നു
ശരീരത്തിന്റെ  വെളിച്ചം തേടുന്നു 
രുചിയുടെ ഇളം നാമ്പുകള്‍ 

കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങിയ നെല്ലോലത്തുമ്പില്‍ നിന്നും
നമ്മുടെ ഓണം ഈ പത്തായത്തിലേക്ക് 
പുലരിമഞ്ഞു പോലെ ഇറ്റു വീണു




ഒരിലയിലേക്ക് തൂവെള്ള മലരായി
എന്നിക്ക് വിളമ്പണം
നിറച്ചൂട്ടണം 
നമ്മുടെ ജീവിതം ..

കണ്ടാല്‍ മിണ്ടേണ്ട

'എന്റെ  കര്‍ക്കിടകമാണ് നിന്റെ വിഷു '

കൊന്നയുടെ സന്ദേശം 

കണ്ണു പൊത്തിയിരുട്ടു തിമിര്‍ത്ത 

മഴത്തറവാട്ടിലാണ്    പിറവി

കറുത്ത വാവ് വിളവെടുത്ത അകക്കണ്ണിലും

കരിമേഘം കണി വെച്ചു

നയന്‍ വണ്‍സിക്സ് താലി 

മുത്തൂറ്റു പരോള്‍ കാത്തു .

കണി കാണാനെങ്കിലും ..?

പലിശയുടെ പായല്‍പ്പച്ച

ഇലകളില്‍ വഴുതുന്നു 

മേടചൂടിന്‍ രാക്കട്ടിലില്‍ 

ഇല വിരിച്ചു വിടര്‍ന്നു നനഞ്ഞാല്‍ 

പൊന്നു  പുതച്ചു ഉണരാമത്രേ 

ഓഫര്‍ !

വിശക്കുന്ന കൊന്ന വിഷുക്കൊന്ന

പവര്‍ കട്ടാണെങ്കിലും

കണ്ണു പൊത്താതെ വയ്യ 

വേഗം കണി ഒരുക്കൂ

'കള്ളന്‍ ചക്കേട്ടു!'

കണ്ടാല്‍  മിണ്ടേണ്ട 

കണ്ടാല്‍  മിണ്ടേണ്ട 

 

ഒപ്പും പേരും

പൂക്കള്‍ക്ക് പുരാവസ്തുവിന്റെ മണം
ശ്വാസം വലിച്ചു പിടയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതറിയാം

സൂര്യാഗ്നി ചുറ്റളവെടുത്തു അകക്കാംപിലൂടെ  തുളഞ്ഞു  പോയി  
പുലരിയുടെ ലിപികളില്‍ ചാരവും പുകയും 


കൃഷ്ണമണിക്കുള്ളില്‍  രക്തം ഉറവെടുക്കുന്ന രഹസ്യഗര്‍ത്തം   
അടച്ചു വെച്ച പുസ്തകം പോലെ   .
ദിനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ചുവട്ടില്‍ പേരെഴുതി ഒപ്പിടാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.

മോര്‍ച്ചറിയിലെ നാഴിക മണി

മോര്‍ച്ചറിയിലെ നാഴിക മണി
ഒന്ന് .. രണ്ട്.. മൂന്ന്
കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ചു
ഏപ്പോഴും എണ്ണി നോക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?
ഇനിയും വിശ്വാസമില്ലെന്നോ?
അതു പാവം രമണി ചേച്ചി 
പൂര്‍ണ മനസ്സോടെ വന്നു കിടന്നതാ ..
കൂട്ട് കിടക്കാന്‍ പോലും ഒരു രമണനെയും കൂട്ടാതെ .
കിട്ടിയ  താലിക്കു ചകരി നാരിന്‍റെ കനപ്പിച്ച മണം
ചോദ്യ ചിഹ്നം അടിച്ചു നിവര്‍ത്ത് അതിശയമാക്കാന്‍ ത്രാണിയില്ലാതെ..ഉത്തരം തേടിപ്പോയി
അപ്പുറം സിസ്റര്‍ തെരേസ
മണവാട്ടിയുടെ മൌനം വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞതിനാല്‍ മദറാ(ക്കി)യില്ല     
കുരിശു വരയ്ക്കുന്ന പ്രഭാതം പോലെ
വെളുത്ത വസ്ത്രം തന്നെ ഇപ്പോഴും.
അടഞ്ഞ കണ്ണുകളില്‍ ആണി മുനയുടെ  സിന്ദൂരം

ആറുമണി ചാഞ്ഞാല്‍ വഴി ഏപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാ
വേഗം നടന്നാലും ഇരുള് കേറി കെട്ടിപ്പിടിക്കും
അസ്തമിക്കാന്‍ ഒരു പാടാമോ പാളമോ മതി.
ആകസ്മികം അതാണവളുടെ  പേര്‌ .

നാഴികമണി ഇരുളിന്‍ ചീളുകള്‍  അരിഞ്ഞു കൂട്ടിയിടുമ്പോള്‍ 
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു താരാട്ട് പാട്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് കേറി വന്നു
പട്ടിണി കിടന്ന ഒരമ്മയ്ക്ക്  വായ്ക്കരി  ഇട്ടു .

ബാങ്കില്‍ നിന്നുള്ള ജപ്തി നോട്ടീസ്
ദിവസങ്ങള്‍ എണ്ണുന്നത് പോലെ
മോര്‍ച്ചറിയിലെ നാഴിക മണിയുടെ  ചങ്കിടിപ്പ്
പുറത്ത് കേള്‍ക്കാം.
മോര്‍ച്ചറിയിലെ നാഴിക മണി
ആരെയോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്
വാതിലിലെ ടിക്ക് ടിക്ക് ..
ഓരോ തവണയും നിഷേധാര്‍ഥത്തില്‍
ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും
ഇതു തലയാട്ടുന്നത്‌ എന്തിനാണ് ?
പച്ചജീവനില്‍ നിന്നും  കണ്ണുകള്‍ പറിച്ചു നല്‍കി
ശരീരം തീറെഴുതിക്കൊടുത്തു   ഒരാള്‍
ഇടിമിന്നല്‍  പോലെ വരാതിരിക്കില്ല
ചൂളയില്‍ കടഞ്ഞു ചൂരലില്‍ പുളഞ്ഞു
നെഞ്ചു തഴമ്പിച്ച ഒരാള്‍
കൈകളില്‍ ഇനിയും അറ്റ് പോകാതെ
പിന്‍മടങ്ങാത്ത ചൂണ്ടു വിരല്‍
അഗ്നിശൈലങ്ങള്‍ ഉരുക്കിയ വാക്ക് വീശി ഒരാള്‍
വരാതിരിക്കില്ല .

ചെറിയ  അപേക്ഷ  മാത്രമേ ഉള്ളൂ
ചോര പിടഞ്ഞു നിലവിളിക്കുന്ന
തെരുപ്പാച്ചിലിന്‍  കുരുക്കില്‍ സ്മാരകം അരുത്
കഞ്ഞി മുക്കി തേച്ചെടുത്ത  അപദാനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അനുശോചിക്കരുത്
ഹിമാലയാത്തിനും മീതെ  തല ഉയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന
ആ മഹാമരണദിനം അവധി കൊടുത്തു ആഘോഷിക്കരുത് 
മോര്‍ച്ചറിയിലെ നാഴികമണി കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പോയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍
അതു ധാരാളം.

അത്തക്കിറ്റ് 2011

ചൂടാനും കളത്തില്‍ ചമയാനും തുളളാനും തൂവാനും
ചുണ്ട് ചുമപ്പിച്ചും കണ്ണെഴുതിയും  താലം കവിഞ്ഞും
ഓരോരോ മധുമൊഴിയില്‍ വിടര്‍ന്നും കൂട്ടമായി എത്തും
അത്തപ്പൂക്കള്‍ അയലത്ത് നിന്നും ...

ഏതു വേണം ?  മൊട്ടിട്ടപ്പോള്‍ ചോയിസ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല 
കൊടുംതമിഴില്‍ വിരിഞ്ഞ  നുണക്കുഴികള്‍ 
ആടി ഉലയും കുലഭാരം
പൂമ്പൊടി പടര്‍ന്ന ഞെട്ടുകള്‍ .
അരഞ്ഞാണം കെട്ടിയ പൊന്കുലകള്‍
ഒന്നെടുത്താല്‍ മണം ഫ്രീ 
രണ്ടെടുതാല്‍ മധു ഫ്രീ
മൂന്നു  എടുത്താല്‍ ..?!

നഗരത്തില്‍ അത്തപ്പൂ തേടിപ്പോയപ്പോള്‍   മറന്ന ഒരു മണം ഈ തൊടിയിലുണ്ട്
മത്സരിക്കാന്‍  മനസ്സില്ലാത്ത മഴ നനയുന്ന  ഇതളുകള്‍
കൃഷ്ണകിരീടം  കരഞ്ഞപ്പോള്‍ മൂവന്തി ചേല ഉടുത്തിറങ്ങി 
അതു കണ്ടു നന്ത്യാര്‍വട്ടം പൂക്കൂടയില്‍ ച്ഛര്‍ദിച്ചു   
തെച്ചിയും ചെമ്പകവും ഓണപ്പരീക്ഷ എഴുതിയില്ല
ജ്വരം വന്നു പിടഞ്ഞു   മരിച്ചതിനാല്‍ പേര്‌ വെട്ടിയ പൂക്കള്‍ ..
ചെമ്പരുത്തി ഒരു രൂപ റേഷന്‍ വാങ്ങാന്‍ പോയി


ചാനലില്‍  ഉത്രാടറിയാലിറ്റി ഷോയില്‍ ഓണനിലാവു 
എലിമിനേഷന്‍  റൌണ്ടിലേക്ക് കടക്കുമ്പോള്‍ ..
അമ്മ ആദര്‍ശം പറഞ്ഞു.
"നാട്ടു പൂവിന്റെ സ്നേഹം തോവാളപ്പൂവിന്‍ മടിക്കുത്തില്‍ കിട്ടില്ല,"
വീണ്ടും അമ്മ  പിറു പിറുത്തു.
"ഓ.. "
പൂര്ത്തിയാക്കാത്ത ഒരു ഓര്‍മ  

*

പാതിരാത്തിണ്ണയില്‍ അമ്മയുണ്ടിപ്പോഴും

ഒടുക്കത്തെ വണ്ടിയും പോയ്മറഞ്ഞു
ഇരുട്ടത്തിരമ്പം തണുത്തുറഞ്ഞു
ഒരു വൃദ്ധമാനസം ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നിതാ
ദൂരവും ദുരിതവും പരതി നോക്കുന്നു
മറവിരോഗത്തിന്‍ മാറാപ്പഴിച്ചവള്‍
വിഷാദം ചാലിച്ചെഴുതിയ മിച്ചങ്ങള്‍
തൊട്ടു തലോടി തിരിച്ചു വെക്കുന്നു

ഒച്ചയില്ലാത്തതാം വണ്ടിയൊന്നെത്തുന്നു
കൊച്ചു വിളക്കുകള്‍ ഞെട്ടി മിഴിക്കുന്നു
പാളത്തിലോര്‍മകള്‍ വെട്ടിത്തെളിയുന്നു
താരാട്ടിന്നീണം പെട്ടെന്ന് പൂക്കുന്നു
തിക്കിത്തിരക്കിയിറങ്ങുന്നതാരിവര്‍ ?
കവിള്‍,കണ്‍,നെറുകയില്‍ മുത്തം തുടിക്കുന്നു.
"അമ്മയമ്മേ" യെന്നുച്ചത്തില്‍ വിളി -
ച്ചോടിയണഞ്ഞു പുണര്‍ന്നാവിയായിതീരുന്നു.

മൂക്ക് പൊത്തുന്നൂ കുഞ്ഞിളം താരകള്‍
ഒക്കാനിച്ചു പിന്‍വാങ്ങുന്നൂ ബോഗികള്‍
ചോപ്പ് വെളിച്ചം ചുരത്തുന്നൂ പൂഞെട്ടുകള്‍
നെടുവീര്‍പ്പുപോലും കൈവീശിയകലുന്നു

സ്നേഹമാപിനി നിശ്ചലമാകവേ
പടിയിറങ്ങിയ 'സന്താനസൌഭാഗ്യം '
പാത പണിതവര്‍ എത്ര ഉദാരര്‍?...
ഓരത്തൊതുങ്ങുവാന്‍ ഇടം നീക്കി വെച്ചവര്‍

പാതിരാത്തിണ്ണയില്‍ അമ്മയുണ്ടിപ്പോഴും
കുതിരും മിഴികളില്‍ ഉമ്മയുണ്ടെപ്പോഴും.

കൈകാലുകളില്ലാതെ കരിനീലിച്ച ഒരു തുള്ളിചോര .

കൈകാലുകളില്ലാതെ

കരിനീലിച്ച ഒരു തുള്ളി ചോര..
പേറെടുക്കാന്‍ കാത്തു നിന്നോള്‍ വിതുമ്പി.
മാന്തളിരിലയുടെ സ്വപ്നം അറുത്തു പിഴിഞ്ഞപോലെ..
തുടിപ്പില്ലാതെ ഊറി വന്ന പിറവി.


പാലൂട്ടാന്‍ ചുരന്ന ഞെട്ടുകള്‍ ഞെട്ടി
തേനും പാലും നാവില്ലാതെ മടങ്ങി
താരാട്ട് മുഖം പൊത്തി നിലവിളിച്ചു
ശവത്തൊട്ടിലാട്ടങ്ങള്‍ മിഴി താഴിട്ടു പൂട്ടി

മാനം കുത്തിപ്പഴുത്ത മുറിവില്‍
പൊത്തിത്താങ്ങിയ മരുന്ന് കുതിര്‍ന്ന
പഞ്ഞിമേഘക്കെട്ടുകള്‍ കവിഞ്ഞൂറുംപോള്‍
പ്രസവ വാര്‍ഡു മോര്‍ച്ചറി .

കംസ ദൂതുമായി
പരശുരാം പാളത്തിലൂടെ പായുന്നു.
ബോഗികളില്‍ നിറയെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍

ശബ്ദങ്ങള്‍ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടു .
ഉയര്ത്തെഴുന്നെല്‍ക്കാനാവാത്ത്ത വിധം
ഗുഹാമുഖത്ത്‌ ഉരുട്ടി വെച്ച മാംസക്കല്ല്

കന്നി പ്രസവത്തിനു നഷ്ടപരിഹാരം
അന്വേഷണ കമ്മീഷന്‍ അവയവമില്ലാത്ത്ത
തെളിവെടുപ്പിന് നല്‍കിയ നോട്ടീസാണ്
അതാണ്‌ ജനന സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റു


അസംഖ്യം പാറ്റകള്‍ അടുക്കളയില്‍
ചത്തു മലച്ചു കിടക്കും പോലെ
അയല്‍വീടുകളില്‍ നിലവിളികളില്ലാത്ത
അമ്മമാരുടെ മടിത്തട്ടുകളില്‍ നിര്‍വികാരം..

കൈകാലുകളില്ലാതെ
കരിനീലിച്ച ഒരു തുള്ളി..
ദൈവമേ അങ്ങയുടെ ഭവനത്തില്‍
വാര്‍ദ്ധക്യഭാവ ശിശു മുഖങ്ങളില്‍
അന്തക (സള്‍ഫാന്റെ ) സല്ലാപം !

അഹങ്കാരം തലപ്പാവ് വെച്ച അധികാര
ശീര്‍ഷത്ത്തിലേക്ക്
പരശുരാം പായുന്നു.
ഹൃദയ പാളത്തിലൂടെ

നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഇവളില്‍ ചൊരിയേണമേ

നരകസഭയുടെ പുലരിവണ്ടിയോ

കുടുംബശ്രീപ്പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൈപ്പുണ്യമോ കാത്തു
റോഡരുകില്‍ ഒതുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്
ഗര്‍ഭാശയത്തില്‍ എന്നപോല്‍
ഒരു പ്ലാസ്ടിക് കൂടിനുള്ളില്‍ .
ഒരു പട്ടിയും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ .

കൂട്ടിനു മിഴി പൂട്ടാതെ
വണ്ടി കയറി ആത്മാവ് പിളര്‍ന്നു പോയ
ഒരു പൂച്ച.
കൊടി വെച്ച കാറിനു കുറുകെ ചാടിയ
മനസാക്ഷി.

ഇന്നലെ കേരളം പെറ്റിട്ട പെണ്‍കുഞ്ഞു.
ഒറ്റ തവണയെ കരഞ്ഞുള്ളൂ
നാലാള്‍ കേള്‍ക്കാതെ നാവടക്കി
"നല്ല അടക്കവും ഒതുക്കവും"

അമ്മയ്ക്കിന്നു പത്താം ക്ലാസ് പരീക്ഷ-
ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ജീവശാസ്ത്രവും
പെണ്ണിന്റെ രസതന്ത്രവും
മൊഴി മാറ്റിയ ഭാഷയില്‍ ഉത്തരം വിസ്തരിച്ചു.
എ പ്ലസ്‌ കൊടുക്കണം.
നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഇവളില്‍
ഇനിയും ഇനിയും ചൊരിയേണമേ

ക്ലാസ് പെന്‍സില്‍..

കല്ല്‌ പെന്‍സില്‍ കരഞ്ഞിറങ്ങി പോകുന്നത്
മുന കൂര്‍പ്പിച്ച അഹങ്കാരത്തോടെ കണ്ടു നിന്നു


ഞാന്‍ പടച്ച മൈനക്ക് പുള്ളി ഇല്ലെന്നു മാഷ്‌
പൈസ ,കൈത എന്ന് നൂറ്റെഴുത്ത്
പൈസ കൊടുത്താല്‍ പുള്ളി കിട്ടുമോ
കൈതപൊത്തില്‍ തെരഞ്ഞാല്‍ മതിയോ
എന്തായാലും എന്റെ മൈന പറന്നു കളിച്ചു.
പുള്ളിക്കുത്ത് വീണ മാഷിന്റെ കണ്ണട
കാണേണ്ടത് കാണില്ല


ചെങ്ങാതിപെന്‍സിലുമായി ഒരു
റബര്‍ ബാന്ടിനുള്ളില്‍ നുഴഞ്ഞു കയറി
പരസ്പരം
വരിഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു മുറുകി
കോഴിപ്പോരു പിടിക്കും
രസമൂര്ച്ചയിലാണ് മാഷനക്കം.
മുഷിഞ്ഞ പോക്കട്ടിലെക്കോ
പുസ്തക ഭിത്തിക്കിടയിരുട്ടിലെക്കോ
ഊളയിടും


മുന കൂര്‍പ്പിക്കുന്നതും കുട്ടികള്‍
മുന ഒടിക്കുന്നതും കുട്ടികള്‍
എഴുത്ത് മുറിഞ്ഞു തല്ലു മേടിക്കുന്നതും
പഴി എനിക്കും
ചിരിക്കാനുംകരയാനും ഉള്ള അവയവം പോലെ
തെറ്റാനും തുടയ്ക്കാനും ഞാന്‍.
ജീവിതം എഴുതിയും മായ്ച്ചും കുറുകി കുറുകി വരും നിങ്ങളെപ്പോലെ


കല്ല്‌ പെന്‍സില്‍ കരഞ്ഞിറങ്ങി പോയത് പോലെ
പരിഹാസം ടിക്കറ്റെടുത്ത ഗാലറിയില്‍ പുതുമുരക്കാര്‍ കാണ്‍കെ
കുപ്പസദനത്തിലേക്ക് ഞാനും


എങ്കിലും
ഇവിടെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് സുഖമാണ്.
എനിക്കും
എന്റെ കല്ല്‌ പെന്‍സിലിനും
ഞങ്ങടെ മലയാളം മാഷിനും.

അന്ധമലയാളം

നവംബര്‍ ഒന്ന്
കസവുടുത്ത പുലരി
ആരോ മുട്ടിവിളിക്കുന്നു.
ഒളിനോട്ടത്തില്‍ കണ്ടു
നാല് പേര്‍
വാക്കും മൂക്കും പൊത്തി കണ്ണും കാതും കെട്ടി
ഇടിമുഴക്കത്തെ വിളറിയനിലാവില്‍ പൊതിഞ്ഞാഴ്ത്തിയ
മലയാളം മണ്ണിളക്കി അലങ്കാരചെടി നട്ട്
തിരുവാതിര കൊട്ടി ചുറ്റി കളിക്കണം ഇന്ന്


സദസ്സിനു നമസ്കാരം പറയുമ്പോള്‍
ശ്വാസംമുട്ടി കൈകാലിട്ടടിച്ച്‌ കണ്ണ് തുറിച്ച ഒരു
പ്രേതപ്പുലരി ശിരോവസ്ത്രമില്ലാതെ....
മാന്യ വിശിഷ്ടദേഹങ്ങള്‍ക്ക് ഉള്ളു തണുക്കാന്‍
കുപ്പിയില്‍ അതേ കിണര്‍ ജലം


വൈകിട്ട് വീണ്ടും മുട്ടി വിളിക്കുന്നു
ഒളി നോട്ടത്തില്‍ കണ്ടു
അവര്‍ നാല് പേര്‍.
രണ്ട് വിശ്വാസികള്‍
രണ്ട് കമ്മ്യൂനിസ്ടുകാര്‍
വര്‍ഗീസ്‌
രാജന്‍
മൌലവി
അഭയ
അഴുകാത്ത നാല് ജഡങ്ങള്‍
പരാജിത ന്യൂനപക്ഷം

സ്കൂള്‍ മ്യൂസിയം

ഒരുക്കണമൊരു മ്യൂസിയം സ്കൂളില്‍
ചര്‍ച്ചകള്‍ തീര്‍പ്പുകള്‍ തിരച്ചില്‍ വഴിചൂണ്ടലുകള്‍..
ശേഖരിക്കാം പുരാവസ്തുക്കള്‍, ലിഖിതങ്ങള്‍
മറവിരോഗം ആശ്ലേഷിച്ച കാലങ്ങള്‍. ..


സ്ലേറ്റുകള്‍, കല്ലുപെന്‍സില്‍, മുറിവര്‍ണ ചോക്കുകള്‍
അഖിലാണ്ഡമണ്ഡലം അണിയിച്ചോരുക്കുമിളം കണ്ഠങ്ങള്‍
വട്ടം ചുറ്റുമരപ്പാവാടപ്പച്ചകള്‍, രാഖി കെട്ടാത്ത ഇടനാഴിക്കണ്‍ തിളക്കം.
ക്ലാസ് കയറ്റം കിട്ടാത്തോര്‍മതഴമ്പുകള്‍ മിനുങ്ങും ബഞ്ചുകള്‍.

പര്‍ദയിടാത്ത സ്റ്റാഫ് റൂം കിലുക്കങ്ങള്‍,
"ദൈവമേ കൈ തൊഴാം" ഓര്‍മയിടറും നാരായണി ടീച്ചര്‍,
നാലുകോളം തടവിലാത്മഹത്യ ചെയ്ത അപ്പുമാഷിന്‍
നാട്- ട്രാന്‍സ്ഫര്‍- ശിപാര്‍ശ -ടീച്ചിംഗ് നോട്ടുകള്‍


ഇടവപ്പാതിയില്‍ ചേമ്പിലക്കുടയില്‍ തോളുരുമ്മും തുള്ളികള്‍.
വള്ളിനിക്കറിന്‍ കുങ്കുമം തൊടാത്ത കാവി സ്നേഹങ്ങള്‍.
തുട ഞെരുങ്ങും സ്വര്‍ഗാരോഹണങ്ങള്‍
അര്‍ദ്ധവിരാമങ്ങള്‍, ഡാഷുകള്‍, ചേരും പടി ചേരാത്ത
ചൂരല്‍ മുഴക്കങ്ങള്‍ ബ്രാക്കറ്റില്‍ തെറ്റിയ ചെങ്ങാത്തങ്ങള്‍ ‍
നിശബ്ദ താഴ്വാരങ്ങള്‍ ഓട്ടോ ഗ്രാഫുകള്‍ ..


നഗരത്തിരക്കില്‍ കൌതുകം തിരയും പേരക്കുട്ടികള്‍
മ്യൂസിയത്തിന്‍ കവാടം, ശിഷ്യന്‍ മുറിക്കും പ്രവേശനക്കുറി
കണ്ടൂ ആക്കറിക്കൂട്ടങ്ങളില്‍ ശാരിക പൈതല്‍ കൊഞ്ചിയ മലയാളം,
അഡ്മിഷന്‍ രജിസ്ടര്‍, നടുവിലായി തുരുമ്പിച്ചവിദ്യാലയം

മലയാള മരങ്ങള്‍.

(ഒന്നര പുറത്തില്‍ കവിയാത്ത ഉപന്യാസ കവിത )
വിഷയം :മലയാള മരങ്ങള്‍.


നോക്കൂ, മരങ്ങള്‍
മലയാളിയുടെ അതേ ജനിതക ഘടന.


ഖണ്ഡിക ഒന്ന്
റബ്ബര്‍-
വെണ്നുരപ്പാലൂട്ടിയെടുത്തന്ത്യ ജീവിതം
തടിവില പേശാന്‍ നിന്നു കൊടുക്കും പശുമരങ്ങള്‍
കറവയും അറവും കര്‍മജാതകം ഉറ ഒഴിച്ചെടുത്തചിലിട്ട ജീവിതം
വിലയിടിയുമ്പോള്‍ ശപിച്ചു നീട്ടുന്നു
ഗള്‍ഫുകാരന്റെ വരവ് പോലെ
വില അറുപതു കഴിഞ്ഞാലല്പകാലം അരുമമരങ്ങള്‍
പ്രഭാത വാര്‍ത്തകളില്‍ നിത്യവും
ഇരട്ടത്തലയുള്ള കത്തി സ്പര്‍ശം
അകിടില്‍ മുറിവുമായി മരങ്ങള്‍ നിരന്നു നില്‍ക്കുന്നു.


ഖണ്ഡിക രണ്ട്
തെങ്ങ്
ഒറ്റപ്പെട്ടവര്‍,കൂട്ടുകാരില്ലാത്തോര്‍

നഗര ലോഡ്ജിലെ ഏകാകി വൃക്ഷങ്ങള്‍
ഒറ്റത്തടി ജീവിതം
കാറ്റ് വീണ നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍
എല്ലാം കണ്ടും കെട്ടും തലയാട്ടി മൌനം
കഴുത്ത് നീട്ടി കിതച്ചു നില്‍ക്കുന്നു.
തൊലിയൊട്ടിത്തളര്‍ന്ന കാസരോഗിയുടെ
വാരിയെല്ലുകള്‍ പോലെ
ഓലകളുടെ ഉയര്‍ച്ച താഴ്ചകള്‍.


ഖണ്ഡിക മൂന്ന്.
പ്ലാവ്
പ്രാരാബ്ധം വിണ്ടു കീറിയ പോളകള്‍ക്കുള്ളില്‍
അശാന്തിയുടെ ചെറു ചെറു പ്രാണനും ചൊരിഞ്ഞു
പാതാള വെള്ളം ഊറ്റിയെടുത്തു പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നൂ
കൊടുങ്കാറ്റില്‍ എന്നമ്മ പോലെ ..
എത്രപേരെ ഊട്ടി വളര്‍ത്തി?
വിഷുവിനും ഓണത്തിനും ഇടവേള ബന്ധങ്ങള്‍
മധുരവും മറക്കാമതിവേഗം-അതുമൊരു പെരുമ.


ഖണ്ഡിക നാല്.
തേക്ക്
കരുത്തുണങ്ങിയ കായ്കള്‍ പൊട്ടിച്ചു
കുട്ടികള്‍ അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്‌-
രുചി ഭേദങ്ങളുടെ വെളുത്തു കുറുകിയ കഥകള്‍
തേക്കിന്റെ കുസൃതിയും വിസ്മയവും
ബാല്യവും വാര്ധക്യവുമാണ്.
ഇളന്തണ്ടുമിലയും ചുവപ്പിച്ച കൈരേഖകള്‍
നഖപ്പുറ വിചിത്ര രൂപങ്ങള്‍
നേരിയ പച്ച നിഴലിട്ട തേക്കിന്‍ പൂക്കള്‍
ആരും ഗൌനിക്കുന്നെയില്ല
കാലത്തിന്റെ കാഠിന്യം ഏറ്റുവാങ്ങി
മരവിച്ചു പോയ മരം
തെക്കില ഉണങ്ങി വീഴുന്നതൊരു കാഴ്ചയല്ല
പുഴുക്കുത്തു വീണും പുള്ളിപ്പെട്ടും
ഞരമ്പുകള്‍ എഴുന്നു വരണ്ടുണങ്ങിയ ഇലകള്‍
കാരണവന്മാരുടെ പതന നിസംഗത


ഖണ്ഡിക അഞ്ച്
മുരിക്കുകള്‍
ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങള്‍
മുള്ളുകള്‍ ഉള്ത്തടത്ത്തില്‍ പാകി
തൊലി പൊട്ടി പുറത്തേക്കാസകലം
കുരുതിപ്പൂ വിരിയിച്ചീ മണ്ണില്‍
കണ്ണ് കാണാത്തവര്‍
കാതു കേള്‍ക്കാത്തവര്‍ക്കു നല്‍കിയ സന്ദേശം


ഖണ്ഡിക ആറ്‌
പാഴ്മരങ്ങള്‍
ആരുടേതാണീ ചില്ലകള്‍?
ഇലയില്ലാ ചില്ലയിലിടം തേടാന്‍ അണയുന്നോര്‍
ഇരന്നു വന്നവര്‍ കുരുന്നു ജീവിതം
അഭയ വൃക്ഷവും പിഴുതെടുക്കുമോ
അതിഥി എത്തുമ്പോള്‍
കാഴ്ചാ വിരുന്നോരുക്കുവാന്‍ ?
----------------------------------------------
(മാധ്യമം വാരികയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് 2004)
----------------------------------------------