Thursday, June 14, 2018

കര്‍ക്കിടകം ചാറുന്നു


കാര്‍മാനപ്പെരുവഴിയില
മ്മത്തൊട്ടിലിലാരോ ഉപേക്ഷിച്ച
കര്‍ക്കിടകപ്പെരുമഴയാണു ഞാന്‍

വിജനമാം തെരുവില്‍
നട്ടപ്പാതിരാത്തുളളിയായി
ഇടിവെട്ടിയലറിക്കരഞ്ഞലയട്ടെ ഞാന്‍
ശ്വാസകോശം തുളയ്കും പേക്കാറ്റിനൊപ്പം
സ്നേഹവറ്റുകള്‍ ചവര്‍ക്കൂനയില്‍ തിരയട്ടെ ഞാന്‍
നെഞ്ചകം കുത്തിപ്പെയ്തൊഴിയട്ടെ ഞാന്‍

കനല്‍ഘടികാരസൂചിയുരുകുന്നു 
പോവുക നീ
പോവുക നീ ഉദയപര്‍വതമാണിക്യമായ്
കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാം ചിങ്ങത്തിരുനാളുകള്‍
കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടാം കരഘോഷങ്ങള്‍
ഹൃത്തില്‍ മുത്തുമുത്രാടനിലാഗസലുകള്‍
ആമോദം ജ്വലിക്കും രാഗഹസ്തദാനങ്ങള്‍
കനകക്കുന്നോളമുത്സവാരവങ്ങള്‍
മാനം ഭേദിക്കും കരിമരുന്നിന്‍
മാരീചവര്‍ണരതിഭാവങ്ങള്‍

പറഞ്ഞുതോരുക നാം
കണ്ടുമുട്ടാം വീണ്ടുമെന്നുളളില്‍
നീറിക്കുറിക്കുക
ഓര്‍ക്കാനും മറന്നേക്കുകീ
മഴക്കാലരാവിനെ
നിന്‍ ദൗര്‍ഭാഗ്യതാരകത്തിനെ

ഒരിക്കലനാഥമാം തുലാവര്‍ഷക്കവിതയായ്
വാതില്‍കൊട്ടി വിളിക്കുന്നുവെങ്കില്‍
കാതടച്ചുകൊളുത്താനറയ്കേണ്ട
ഭദ്രമാകും നിന്‍നിദ്രയില്‍
ദുസ്വപ്നങ്ങള്‍ പെയ്യാതിരിക്കട്ടെ



1 comment:

Preetha Tr said...

Deeper sense of tragic insight with an artistic sensitivity. Polished diction with jewelled brilliance of effect. Certain phrases like "പറഞ്ഞുതോരുക നാം"..."ഇടിവെട്ടിയലറികരഞ്ഞലയട്ടെ", "നട്ടപ്പാതിരാത്തുള്ളി""നെഞ്ചകം കുത്തിപെയ്തൊഴിയട്ടെ","കണ്ടുമുട്ടാം വീണ്ടുമെന്നുള്ളിൽ"etc reflect the magic of brilliance in language.