തിരയില്‍ ഒരിലയില്‍

എന്‍റെ പനിക്ക് ആരോടും പരിഭവമില്ല
അതു  സൂര്യസമ്മാനം
ഇലപച്ചകളില്‍ വെയില്‍ഭാരം തൊടുന്ന തുമ്പികള്‍
ഓര്‍മയുടെ ഞരമ്പുകളില്‍ മയങ്ങി  നീന്തുന്ന മത്സ്യങ്ങള്‍
  
നെറ്റിയില്‍ കൈവെച്ചു അമ്മ   ചോദിക്കുന്നു
ഓമനക്കുട്ടാ നിന്നെ എന്നേപ്പോലെ  പൊള്ളുന്നല്ലോ ?
അമ്മേ
നിന്റെ മനസ്‌ പെറ്റിട്ട  ഈ  ശരീരം
കണ്പീലിത്തുംപുകളിലെ  മഞ്ഞുകണങ്ങള്‍ കൊണ്ട്
കഴുകിയെടുക്കുക വീണ്ടും .
നീ തന്നതെല്ലാം ഇപ്പോഴുമെന്നില്‍ തിളയ്ക്കുന്നുണ്ട്
ആറില്ലതൊരിക്കലും

ഈ പുഴയിലേക്ക് ഞാന്‍ കാലിറക്കി നില്‍ക്കട്ടെ
ഈ തിരയിലേക്ക് ഞാന്‍ ഒരില  പറിച്ചിടട്ടെ
ജലം തലോടുന്ന അതിലോലമായ അരികുകള്‍
എനിക്ക് ഈ  ഇലയുടെ മടിയില്‍ കിടക്കണം
മുകളില്‍ ആകാശം എന്നോടൊപ്പം ഒഴുകുന്നല്ലോ

ഈ സൂര്യപുത്രന്റെ ചൂട് ആരേറ്റെടുക്കും  ?
കയ്യൊഴിഞ്ഞ കടവുകള്‍ ചോദിക്കുന്നു .

മറന്നുവോ ഈ മഹാ ബലി?

ഇരുളിന്റെ പാളത്തില്‍
ഫെബ്രുവരി  ചൂളം വിളിച്ചു
ചുരിദാറിട്ട കമ്പാര്‍ട്ട് മെന്റ്
ചുവന്നവള  കിലുക്കി

കണ്ണുകളില്‍ കനകത്താലിയുമായി
മാരനൊരുവാന്‍  നാളെയുദിക്കും
രാഗമാലിക കുഴല്‍ വിളിക്കും
സ്വപ്നകൂട്ടിലേക്കോ  യാത്ര ?

പാതാളത്തില്‍ നിന്നും  ഒരാള്‍
വള്ളത്തോള്‍ നഗറില്‍ പടം പൊഴിച്ചു .
സാഹിത്യമഞ്ജരിയുടെ ഏഴാം ഭാഗം
രക്തം ചീന്തി നിലവിളിച്ചു.

ഒളിച്ചു കളിച്ച സിഗ്നല്‍ വെളിച്ചം 
അഴികളിലൂടെ  ഒറ്റക്കൈ നീട്ടി 
"സീസന്‍ ടിക്കറ്റുകാരീ,
നിന്റെ സീസന്‍ നോക്കട്ടെ  "

"ഈ ശരീരം 
ഇവളുടെ ശരീരം 
ഇളം ശരീരം ... "

കരിങ്കല്ലിനു കാമദാഹം
ഒലിച്ചിറങ്ങിയ രുധിരകുങ്കുമം .

കന്യാചോരത്തിര!
കണ്ടവര്‍ കണ്ണ് തപ്പി 
"എവിടെയോ മറന്നു 
എവിടെയോ മറന്നു . "
വെളിച്ചവും പരിതപിച്ചു .
പെണ്ണുടയുംപോള്‍ കണ്ണ് അടയ്ക്കുക 
ഉയിര് കീറുമ്പോള്‍ കാതടയ്ക്കുക 
സ്വാര്‍ത്ഥം ചങ്ങല വലിച്ചില്ല
ആര്‍ത്തിവണ്ടി വേഗം കൂട്ടി

മണ്ണില്‍ ഉടഞ്ഞു വീണ
മഴവില്ലിന്റെ കുപ്പിച്ചില്ലുമുനകളില്‍
മലയാളത്തിന്റെ മാനം.

ഒരു കന്നിപ്പെണ്ണ് ചോദിക്കുന്നു
മറന്നുവോ ഈ മഹാ ബലി ?

2.

ഒപ്പമുറങ്ങുന്ന  സഖാവിന്റെ കണ്ണുകള്‍ നോക്കി കിടന്നു 

കൃഷ്ണമണികള്‍ വെട്ടി വെട്ടി നീങ്ങുന്നു 

സ്വപ്നത്തിന്റെ ചെങ്കതിരുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ .

ചുണ്ടുകള്‍ മുറുകുകയും അയയുകയും
മന്ദഹസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു 

പുതു ലോകത്തിലേക്കുള്ള നിദ്രാടനം !

ആ പുരികങ്ങള്‍ ചുളിഞ്ഞു 
പിന്നെ നിലാചന്ദ്രനെ  പോലെ കരുണ പെയ്തു ..

ശ്വാസം അല്‍പനേരം അടക്കി ശ്രദ്ധ മുറുക്കി  

ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരത്തിനും ഇടയില്‍ എവിടെയോ  ഒരു നിലവിളി ?

ഇല്ല.... ഉറക്കത്തിലും നിശ്വാസം .
വേദനയുടെ പാഠങ്ങള്‍ സംഘഗാനത്തിന്റെ  കൊടി  ഉയര്‍ത്തി 

ഇന്ന് ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ കണ്ണുകള്‍ കണ്ടു
മിഴികളില്‍ നിന്നും ചെങ്കതിരുകള്‍ കൊത്തിയെടുക്കുന്ന
കൊടുവാള്‍ തലപ്പിനോടും ആര്‍ദ്രത.
 "സഖാവേ" എന്ന്  തിരിച്ചറിഞ്ഞ മുറിവ്

ചേര്‍ത്തരിഞ്ഞ ചുണ്ടുകളില്‍ നിന്ദിതരുടെയും പീഡിതരുടെയും
ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനി നൊന്തു 

വിണ്ടു കീറിയ പാടങ്ങള്‍ തുന്നിക്കെട്ടിയ കവിളില്‍
കടം വീടാത്ത ഒരു മുത്തം ചോദിക്കുന്നു  

സെമിത്തേരി പൂരിതമാണ് 

അറ്റ് പോയ ചൂണ്ടുവിരലുകള്‍  കൊണ്ട് 

നാടിന്റെ നട്ടെല്ലാണ് നാവെന്നു 

ഒരു കുട്ടി വിളിച്ചു പറയുന്നു 



മണ്ണില്‍ ഉടഞ്ഞു വീണ
മഴവില്ലിന്റെ കുപ്പിച്ചില്ലുമുനകളില്‍
മലയാളത്തിന്റെ മാനം.

ചുവന്ന മണ്ണ് ചോദിക്കുന്നു
മറന്നുവോ ഈ മഹാ ബലി ?

നക്ഷത്രങ്ങള്‍

നടു റോഡില്‍  നാട്ടപ്പാതിരാവില്‍
നക്ഷത്രം കൈകുടഞ്ഞും കാല്‍ കുടഞ്ഞും

നിലവിളിയുടെയും പുഞ്ചിരിയുടെയും
ചക്രങ്ങള്‍ ഉള്ള രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങള്‍
ദൂരെ നിന്നും ഓടിപ്പഞ്ഞു വന്നു
വാത്സല്യത്തോടെ ആശ്ലേഷിച്ചു
ഇളംചുണ്ടുകള്‍ ചുവന്നു കവിഞ്ഞു

കുറ്റിക്കാട്ടില്‍ രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങള്‍
നെഞ്ചു പൊട്ടി കണ്ണിറുക്കിയടച്ചു
ഹൃദയം പൊട്ടിയ ഓണനിലാവ്  പോലെ.

നായകനും നായയും ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍
നാടും നാഗരികതയും ആക്ഷേപിച്ചാല്‍
കുന്തി പിന്നെന്തു ചെയ്യും
കൊച്ചു നക്ഷ്ത്രത്തെ ?

പത്തായം

സായാഹ്നം നൃത്തം വെച്ച  പാടത്തിന്റെ വരമ്പില്‍
കൊയ്ത്തു കൂട്ടിയ നിലാവിന്റെ കറ്റകളില്‍ നിന്നും
ഉതിര്‍ന്നു വീഴുന്ന കതിരുകള്‍ പോലെ
ഭൂഹൃദയം തേടുന്ന വാക്കുകള്‍ ഇവിടെ   .


ഇരുളിലേക്ക് വെളിച്ചത്തിന്റെ രഥപാത കണ്ടു 
പൊന്‍തളികയില്‍  പുന്നെല്ലുമണം ചിരിക്കുന്നു
ശരീരത്തിന്റെ  വെളിച്ചം തേടുന്നു 
രുചിയുടെ ഇളം നാമ്പുകള്‍ 

കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങിയ നെല്ലോലത്തുമ്പില്‍ നിന്നും
നമ്മുടെ ഓണം ഈ പത്തായത്തിലേക്ക് 
പുലരിമഞ്ഞു പോലെ ഇറ്റു വീണു




ഒരിലയിലേക്ക് തൂവെള്ള മലരായി
എന്നിക്ക് വിളമ്പണം
നിറച്ചൂട്ടണം 
നമ്മുടെ ജീവിതം ..

ദാഹം

കണ്ണുകളില്‍ കവിതയുടെ പൂമുല്ലക്കാവ്
കാതുകളില്‍ സഞ്ചാരിക്കാക്കയുടെ നാടോടി രഹസ്യങ്ങള്‍
ജീവന്റെ  മുദ്ര വിളഞ്ഞ മാനസപ്പച്ച

വാക്കിനും വാക്കിനും ഇടയിലെ   മാത്രകളില്‍ 
ആഴമുള്ള സ്നേഹം ഹൃദയത്തെ തപോവൃക്ഷ ചുവട്ടിലെ
കുറ്റിയില്‍ കെട്ടിയിടും
ഇതു ആരുടെ സ്വന്തം സ്വപ്നം  എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട്
ദാഹജലം ചോദിച്ചു വന്നു
പ്രാണജലം കിട്ടി
അതൊരു ഉറവ
ബോധോദയം

 

മാനസമഴ

മഴ മാറി നിന്നത് മനപ്പൂര്‍വം.

നീ പെയ്യുന്ന രാവിനെ പുതപ്പിക്കാന്‍

ഏതു മഴയ്കാകും?

മഴ ചിണുങ്ങിയതും മനപ്പൂര്‍വ്വം.

മുല്ലമൊട്ടുകള്‍ നക്ഷത്രത്തിനു

സമ്മാനം കൊടുത്തതു കണ്ടു പോയില്ലേ?

മഴ മഴയായതും മനപ്പൂര്‍വ്വം.

നിന്നില്‍ നിറയാന്‍

മറ്റെന്തു മാര്‍ഗം?

സപ്ത മേഘങ്ങളേ

സപ്തവര്‍ണോദ്യാനത്തിലെ  മാരിവില്ലുകളേ

വരൂ  

മഴയുടെ കല്ലുമാലയും കമ്മലും കൊണ്ടു വരൂ..

കടലിന്റെ അമ്മ മഴനാരുകൊണ്ടു നെയ്ത

പാവാട ചുററി കാടിന്‍ ഹൃദയ സദസ്സില്‍

എനിക്കൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യട്ടെ

ഇതാ എന്‍റെ കൈപ്പടം .

ഇതാ എന്‍റെ കൈപ്പടം .
അമ്മ നിവര്‍ത്തിയ കുഞ്ഞു വിരലുകള്‍
ഹൃദയനേര്‍മത്തുടിപ്പ് എവിടെ?
രേഖളുടെ ചുരുളുകളും ചുളിവുകളും ചികഞ്ഞു
കടവുകളും പടവുകളും
ചിറകു വെച്ചു പറന്നു പോയല്ലോ !
ഇലകളുടെ മേല്‍ താലമിട്ട ജലകണങ്ങള്‍
മൊഴിചൊല്ലിയ പോലെ നിന്റെ ഭാഗധേയം
മത്സ്യകന്യകയ്ക്  മൈലാഞ്ചി എഴുതിയ
ചര്‍മരോഗം  എന്നു ലക്ഷണം
എല്ലാം മുനയും മുള്ളുമാണ് 
കയ്പും കാഞ്ഞിരവുമാണ്
തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിയത് നിലാവ്
കണ്ണില്‍  തറച്ചത് സന്ധ്യ
ഓമനക്കുട്ടാ
നിനക്ക് വിരഹവും വിലാപവും നിറഞ്ഞ
തൊട്ടിലും താരാട്ടും
എന്നിട്ടും നീ കണ്ണില്‍ കത്തുകയാണല്ലോ
നമിക്കാത്ത ശമിക്കാത്ത ഗര്‍വം
നിന്റെ ചങ്കില്‍ തലവെച്ചോള്‍
ചേമ്പിന്‍ തണ്ടായി തളരില്ല
അഗ്നിസ്നാനം കൊണ്ട്
നഗ്നസൂര്യനെ വരവേറ്റോള്‍
ഒറ്റചിലമ്പിന്റെ   രൌദ്രകാവ്യം
ഇതാ എന്‍റെ കൈപ്പടം .
അമ്മ നിവര്‍ത്തിയ കുഞ്ഞു വിരലുകള്‍
ഹൃദയശോഭയുള്ള  തുടിപ്പ് ഇവിടെ