പത്തായം

സായാഹ്നം നൃത്തം വെച്ച  പാടത്തിന്റെ വരമ്പില്‍
കൊയ്ത്തു കൂട്ടിയ നിലാവിന്റെ കറ്റകളില്‍ നിന്നും
ഉതിര്‍ന്നു വീഴുന്ന കതിരുകള്‍ പോലെ
ഭൂഹൃദയം തേടുന്ന വാക്കുകള്‍ ഇവിടെ   .


ഇരുളിലേക്ക് വെളിച്ചത്തിന്റെ രഥപാത കണ്ടു 
പൊന്‍തളികയില്‍  പുന്നെല്ലുമണം ചിരിക്കുന്നു
ശരീരത്തിന്റെ  വെളിച്ചം തേടുന്നു 
രുചിയുടെ ഇളം നാമ്പുകള്‍ 

കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങിയ നെല്ലോലത്തുമ്പില്‍ നിന്നും
നമ്മുടെ ഓണം ഈ പത്തായത്തിലേക്ക് 
പുലരിമഞ്ഞു പോലെ ഇറ്റു വീണു




ഒരിലയിലേക്ക് തൂവെള്ള മലരായി
എന്നിക്ക് വിളമ്പണം
നിറച്ചൂട്ടണം 
നമ്മുടെ ജീവിതം ..

ദാഹം

കണ്ണുകളില്‍ കവിതയുടെ പൂമുല്ലക്കാവ്
കാതുകളില്‍ സഞ്ചാരിക്കാക്കയുടെ നാടോടി രഹസ്യങ്ങള്‍
ജീവന്റെ  മുദ്ര വിളഞ്ഞ മാനസപ്പച്ച

വാക്കിനും വാക്കിനും ഇടയിലെ   മാത്രകളില്‍ 
ആഴമുള്ള സ്നേഹം ഹൃദയത്തെ തപോവൃക്ഷ ചുവട്ടിലെ
കുറ്റിയില്‍ കെട്ടിയിടും
ഇതു ആരുടെ സ്വന്തം സ്വപ്നം  എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട്
ദാഹജലം ചോദിച്ചു വന്നു
പ്രാണജലം കിട്ടി
അതൊരു ഉറവ
ബോധോദയം

 

മാനസമഴ

മഴ മാറി നിന്നത് മനപ്പൂര്‍വം.

നീ പെയ്യുന്ന രാവിനെ പുതപ്പിക്കാന്‍

ഏതു മഴയ്കാകും?

മഴ ചിണുങ്ങിയതും മനപ്പൂര്‍വ്വം.

മുല്ലമൊട്ടുകള്‍ നക്ഷത്രത്തിനു

സമ്മാനം കൊടുത്തതു കണ്ടു പോയില്ലേ?

മഴ മഴയായതും മനപ്പൂര്‍വ്വം.

നിന്നില്‍ നിറയാന്‍

മറ്റെന്തു മാര്‍ഗം?

സപ്ത മേഘങ്ങളേ

സപ്തവര്‍ണോദ്യാനത്തിലെ  മാരിവില്ലുകളേ

വരൂ  

മഴയുടെ കല്ലുമാലയും കമ്മലും കൊണ്ടു വരൂ..

കടലിന്റെ അമ്മ മഴനാരുകൊണ്ടു നെയ്ത

പാവാട ചുററി കാടിന്‍ ഹൃദയ സദസ്സില്‍

എനിക്കൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യട്ടെ

ഇതാ എന്‍റെ കൈപ്പടം .

ഇതാ എന്‍റെ കൈപ്പടം .
അമ്മ നിവര്‍ത്തിയ കുഞ്ഞു വിരലുകള്‍
ഹൃദയനേര്‍മത്തുടിപ്പ് എവിടെ?
രേഖളുടെ ചുരുളുകളും ചുളിവുകളും ചികഞ്ഞു
കടവുകളും പടവുകളും
ചിറകു വെച്ചു പറന്നു പോയല്ലോ !
ഇലകളുടെ മേല്‍ താലമിട്ട ജലകണങ്ങള്‍
മൊഴിചൊല്ലിയ പോലെ നിന്റെ ഭാഗധേയം
മത്സ്യകന്യകയ്ക്  മൈലാഞ്ചി എഴുതിയ
ചര്‍മരോഗം  എന്നു ലക്ഷണം
എല്ലാം മുനയും മുള്ളുമാണ് 
കയ്പും കാഞ്ഞിരവുമാണ്
തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങിയത് നിലാവ്
കണ്ണില്‍  തറച്ചത് സന്ധ്യ
ഓമനക്കുട്ടാ
നിനക്ക് വിരഹവും വിലാപവും നിറഞ്ഞ
തൊട്ടിലും താരാട്ടും
എന്നിട്ടും നീ കണ്ണില്‍ കത്തുകയാണല്ലോ
നമിക്കാത്ത ശമിക്കാത്ത ഗര്‍വം
നിന്റെ ചങ്കില്‍ തലവെച്ചോള്‍
ചേമ്പിന്‍ തണ്ടായി തളരില്ല
അഗ്നിസ്നാനം കൊണ്ട്
നഗ്നസൂര്യനെ വരവേറ്റോള്‍
ഒറ്റചിലമ്പിന്റെ   രൌദ്രകാവ്യം
ഇതാ എന്‍റെ കൈപ്പടം .
അമ്മ നിവര്‍ത്തിയ കുഞ്ഞു വിരലുകള്‍
ഹൃദയശോഭയുള്ള  തുടിപ്പ് ഇവിടെ

എന്റെ അത്താഴം

മടിക്കുത്തില്‍ വാങ്ങിയ അന്നം 

ഉടുമുണ്ടോടെ തൂവിപ്പോയി

അടുപ്പില്‍ തിളച്ചു
പാത്രത്തില്‍ വീണില്ല

പുറം പൊള്ളി 
അകം  വെന്തില്ല

പാ  കീറിയത്
ഉറക്കം അറിഞ്ഞില്ല 

കറുപ്പും വെറുപ്പും

വെളിച്ചത്തിന്റെ ഉടുപ്പൂരി 

കല്ലടുപ്പില്‍ വെച്ച മൂന്നു അക്ഷരം
കല്ലരിയില്‍  ഹരിശ്രീ എഴുതി . 

 

ശരീരഗ്രഹണം

ഇന്നലെ മഞ്ഞിന്റെ വിരലുകള്‍ എന്നെ തൊട്ടു
കുന്നിറങ്ങി വന്ന തൂമഞ്ഞ്
അതില്‍  ഇലകളുടെ സംഗീതം
മഴയുടെ ആശ്ലേഷം ആകെ തുടുപ്പിച്ചിരുന്നു
ഊഞ്ഞാല്‍ വള്ളികളുടെ ചാന്ച്ചക്കത്തില്‍
അല്പം വിശ്രമിച്ചു വൈകിയ പരിഭവം
മുളംകാടുകളുടെ  പാദസരം വീണ പുഴയുടെ
ഓളങ്ങളില്‍ നിന്നും ഗന്ധര്‍വ്വഗന്ധം
കോരി മടിയിലൊളിപ്പിച്ചു വരികയാണ്..
മഞ്ഞ് ഉടലില്‍ ചേര്‍ന്നു നിന്നു
ഉടല്‍ മഞ്ഞായി.
ശരീരഗ്രഹണം
നട അടയ്കാം.

തൊട്ടാവാടി

തൊടുമ്പോള്‍ മുഖം വാടി
ആര് തൊടുമ്പോള്‍ ?
സന്ധ്യ  തൊടുമ്പോള്‍

തൊടുമ്പോള്‍ മനസ്സ് വാടി
ആര് തൊടുമ്പോള്‍
വാക്ക് തൊടുമ്പോള്‍

കാറ്റ് തൊട്ടാലും വാടും
കനവു തൊട്ടാലും  വാടും
തൊട്ടില്ലേലും  വാടും
എന്തിനാ വാടുന്നെ ?

വീണ്ടും തൊടാന്‍
വീണ്ടും നിവരാന്‍
കുഞ്ഞു മുള്ളിന്റെ നുള്ള് തരാന്‍
ഇലവിരലുകള്‍ മടക്കി നിന്നെ പ്രാര്‍ഥിക്കാന്‍
മനസ്സ് കുമ്പിടുന്നത്‌
വാട്ടം എന്ന് ആര് പറഞ്ഞു ?
ഓരോ തൊടീലും
ജീവിത സ്പര്‍ശം
വരൂ
സമയമായി തൊടാന്‍